«Θα αδράξουμε την τελευταία ευκαιρία;»
Γιώργος Μιχαήλ, εφ. Ελευθεροτυπία, 5/1/2010
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια μεγάλη τεχνολογική αλλαγή που είναι επιβεβλημένη εκ των πραγμάτων και που, είτε το θέλουμε είτε όχι, θα μεταβάλει ριζικά τα πάντα γύρω από το αυτοκίνητο που μέχρι τώρα όλοι γνωρίζαμε.
Η συμβατική βιομηχανική παραγωγή αυτοκίνητων φτάνει στη δύση της. Το νέο αυτοκίνητο που σε λίγο θα ανατείλει στον διεθνή ορίζοντα θα διαφέρει ριζικά από το συμβατικό αυτοκίνητο. Ο γνωστός εδώ και ένα αιώνα πρωταγωνιστής, ο βενζινοκινητήρας-πετρελαιοκινητήρας, θα παίζει πλέον σε δεύτερους ρόλους. Σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις, θα εξαφανιστεί τελείως από το προσκήνιο, μια που τον ρόλο του θα αναλάβουν οι μηχανολογικά και μηχανουργικά απλούστεροι αλλά και ενεργειακά αποδοτικότεροι ηλεκτροκινητήρες.
Η ριζική όμως αλλαγή θα γίνει στα συστήματα μετάδοσης. Ενας κεντρικός υπολογιστής θα διαχειρίζεται την παρεχόμενη ενέργεια από τους συσσωρευτές, από τον θερμικό κινητήρα σταθερών στροφών-γεννήτρια, από τις ενεργειακές κυψέλες, από τα φωτοβολταϊκά στοιχεία κ.τ.λ. Η μετάδοση σ' αυτή την περίπτωση δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από καλώδια που θα μεταφέρουν την ηλεκτρική ενέργεια στους ηλεκτροκινητήρες οι οποίοι θα βρίσκονται μέσα στους τροχούς. Καταργούνται έτσι κιβώτια ταχυτήτων, διαφορικά, άξονες μετάδοσης, γρανάζια κ.τ.λ. Στην ουσία, καταργείται ο τεράστιος και ενεργοβορος τομέας, των απέραντων χυτηρίων και μηχανουργείων, που μέχρι σήμερα ήταν απαραίτητα για την κατασκευή των αξόνων, των γραναζιών, και εν γένει όλων των μηχανικών μερών που συναποτελούν τα πολύπλοκα και ακριβά συστήματα μετάδοσης. Το αυτοκίνητο γίνεται απλούστερο κατασκευαστικά και φυσικά πιο φθηνό.
Η νέα βιομηχανική επανάσταση που αργά η γρήγορα θα ξεκινήσει, θα είναι η επανάσταση της λογικής που θα κατασκευάζει οχήματα και συσκευές για να βοηθήσουν στην ευημερία του ανθρώπου. Θα σεβαστεί το πεπερασμένο των πρώτων υλών και δεν θα τις ξοδεύει άσκοπα, όπως έκανε στο παρελθόν. Δεν θα βλέπει τα πράγματα με γνώμονα το εγώ, αλλά με το εμείς. Δεν θα κατασκευάζει μόνο για τους δυνατούς, αλλά και για τους αδύνατους. Η τεράστια τεχνολογική περιουσία ανήκει σε όλους συλλογικά. Δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν.
Η Ελλάδα βρίσκεται πάλι μπροστά σε μια αφετηρία, όπως είχε βρεθεί και παλαιοτέρα μπροστά σε αφετηρίες, που όμως δεν αξιοποίησε. Η βιομηχανία κατασκευής αυτοκινήτων έχει τεράστια σημασία για την οικονομική αυτονομία κάθε σύγχρονης χώρας.Το αυτοκίνητο είτε μας αρέσει είτε όχι, αποτελεί πλέον τον απαραίτητο σύντροφο ζωής κάθε ανθρώπου. Είναι, θα μπορούσαμε να πούμε, το όστρακο το καβούκι που απέκτησε ο σύγχρονος άνθρωπος. Κάθε χώρα που σέβεται τον εαυτό της έχει και τη δική της αυτοκινητοβιομηχανία. Εγιναν και στην Ελλάδα κατά καιρούς προσπάθειες να ξεκινήσουν μονάδες παραγωγής αυτοκινήτων, αλλά όλες απέτυχαν, στερώντας από τη χώρα μας το προνόμιο να αναπτύξει μια βιομηχανική παραγωγή που θα έδινε δουλειά σε ανθρώπους και θα βοηθούσε στην ανάπτυξη παράπλευρων βιοτεχνιών που κι αυτές με τη σειρά τους θα παίζανε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της πατρίδας μας. Πριν από μερικές μόνο μέρες συζητούσαμε για τη δυνατότητα απόσυρσης των παλαιών αυτοκινήτων και την αντικατάστασή τους από αυτοκίνητα νέας τεχνολογίας, κατά προτίμηση υβριδικά. Το μέτρο αυτό θα είχε αξία μόνο στην περίπτωση που η Ελλάδα διέθετε τη δική της αυτοκινητοβιομηχανία. Στην αντίθετη περίπτωση, τέτοια μετρα βοηθούν κάποιους να γίνουν πλουσιότεροι, αλλά το σύνολο του λαού γίνεται φυσικά φτωχότερο από την εκροή συναλλάγματος στις χώρες με παραγωγή αυτοκινήτων (Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία, Αμερική). Η ελληνική παραγωγή αυτοκινήτων είναι ουτοπία. Αυτό το τρένο το έχουμε χάσει προ πολλού, θα πουν οι περισσότεροι. Ομως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Οπως έγραψα και παραπάνω, μπροστά μας ανοίγεται μια μοναδική ευκαιρία που πρέπει όμως να αδράξουμε γιατί είναι ίσως η τελευταία που μας απομένει. Η βιομηχανία παραγωγής αυτοκινήτων αλλάζει ριζικά μορφή και φιλοσοφία. Το αυτοκίνητο με τη γνωστή συμβατική αρχιτεκτονική από πλευράς μηχανολογικής και εργονομικής δίνει τη θέση του σε μια συσκευή μεταφοράς ανθρώπων που θα κατασκευάζεται με νέα υλικά με τελείως διαφορετικό μηχανολογικό υπόβαθρο, και με νέες μεθόδους παραγωγής. Το αυτοκίνητο γίνεται απλούστερο, φθηνότερο, φιλικότερο στο περιβάλλον. Το αυτοκίνητο της νέας εποχής που ανοίγεται μπροστά μας, δεν είναι πια μηχανολογικά τόσο πολύπλοκο και κατασκευαστικά τόσο δύσκολο και ενεργοβόρο... Οι τεράστιες πρέσες διαμόρφωσης λαμαρίνας, οι θηριώδεις εργαλειομηχανές, οι χυτοπρέσες, τα μεγάλα μηχανουργεία μπαίνουν στα μουσεία και δίνουν τη θέση τους σε πολύ ηπιότερους τρόπους παραγωγής. Ο πήχης για να ξεκινήσει μια τέτοιου είδους επένδυση είναι πια πολύ πιο χαμηλός.
Ολα αυτά, με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά, αξιοποιώντας το επιστημονικό και τεχνικό μας δυναμικό που χρόνια τώρα φυτοζωεί. Οι ενεργειακές κυψέλες, τα φωτοβολταϊκά τόξα, οι ηλεκτροκινητήρες, η νέα φιλοσοφία στη σχεδίαση και την κατασκευή αμαξωμάτων, η πληροφορική, είναι οι νέες προκλήσεις για να αγωνιστούμε. Ενα μικρό ελληνικής κατασκευής ηλεκτρικό αυτοκίνητο πόλης είναι πιστεύω μια πολύ καλή αρχή. Αν μάλιστα το υποστηρίξουμε και μ' ένα δίκτυο αντικατάστασης της συστοιχίας των εξαντλημένων μπαταριών του με νέες φορτισμένες, πολλαπλασιάζουμε την αυτονομία του και το κάνουμε χρήσιμο και ανταγωνιστικό. Πιστεύω βαθύτατα ότι στην πατρίδα μας υπάρχουν αρκετοί επιτυχημένοι επιχειρηματίες που ευχαρίστως θα επένδυαν σε μια τόσο σημαντική προσπάθεια. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα τυπικά τελείωσαν πριν από 5 χρόνια. Ουσιαστικά όμως για μας τους Ελληνες, τώρα μόλις αρχίζουν. Ας προσπαθήσουμε, ας αγωνιστούμε αυτή τη φορά με μόνο αναβολικό την αγάπη γι' αυτή την έρημη Ελλάδα και για το μέλλον των παιδιών μας ρε γαμώτο.
