Γραμματική της
Αρχαίας Ελληνικής
- Εισαγωγή
- Φθογγολογικό
- Φθόγγοι και γράμματα
- Λέξεις και συλλαβές
- Τόνοι, πνεύματα, στίξη
- Κανόνες τονισμού
- Ποσότητα του διχρόνου της παραλήγουσας των βαρύτονων ρημάτων
- Κανόνες τονισμού προστακτικής
- Φθογγικά πάθη
- Πάθη φωνηέντων
- Πάθη συμφώνων
- Μέρη του λόγου
- Άρθρα
- Ουσιαστικά
- Α' κλίση
- Β' κλίση
- Γ' κλίση
- Φωνηεντόληκτα
- Αφωνόληκτα
- Ημιφωνόληκτα
- Σιγμόληκτα
- Ανώμαλα
- Ανώμαλα ουσιαστικά
- Επίθετα
- Δευτερόκλιτα
- Τριτόκλιτα
- Ανώμαλα
- Παραθετικά
- Ομαλά
- Ανώμαλα
- Ελλειπτικά
- Παραθετικά επιρρημάτων
- Μετοχές
- Δευτερόκλιτες
- Τριτόκλιτες
- Αντωνυμίες
- Ρήματα
- Επιρρήματα
- Προθέσεις
- Σύνδεσμοι
- Επιφωνήματα
- Παραγωγή
- Σύνθεση
- Αρχικοί χρόνοι ρημάτων
- Βιβλιογραφία
Δευτερόκλιτα επίθετα
1. Τα περισσότερα σύνθετα δευτερόκλιτα επίθετα είναι δικατάληκτα. π.χ. ὁ πολύτιμος, ἡ πολύτιμος, τὸ πολύτιμον...
2. Μερικά επίθετα σε -ος σύνθετα είναι τρικατάληκτα (-ος, -α/-η, -ον). Τα πιο συνηθισμένα απ’ αυτά είναι: ἀντάξιος, ἐνάντιος, πάγκαλος. Επίσης τρικατάληκτα είναι και όσα λήγουν σε -ικὸς παρασύνθετα: ἀποδεικτικός, ἐξεταστικός, εὐδαιμονικός…
3. Μερικά επίθετα σε -ος, απλά ή σύνθετα, σχηματίζονται και ως τρικατάληκτα και ως δικατάληκτα: αἰθέριος, αἴτιος, ἀναίτιος, αἰώνιος, ἀκούσιος, ἀναγκαῖος, ἀνάξιος, ἀνόσιος, βασίλειος, βέβαιος, βίαιος, βόρειος, γενέθλιος, γυναικεῖος, ἑκούσιος, ἐνιαύσιος, θαλάσσιος, καίριος, κύριος, μάταιος, παράλιος, παραπλήσιος,
