Γραμματική της
Αρχαίας Ελληνικής
- Εισαγωγή
- Φθογγολογικό
- Φθόγγοι και γράμματα
- Λέξεις και συλλαβές
- Τόνοι, πνεύματα, στίξη
- Κανόνες τονισμού
- Ποσότητα του διχρόνου της παραλήγουσας των βαρύτονων ρημάτων
- Κανόνες τονισμού προστακτικής
- Φθογγικά πάθη
- Πάθη φωνηέντων
- Πάθη συμφώνων
- Μέρη του λόγου
- Άρθρα
- Ουσιαστικά
- Α' κλίση
- Β' κλίση
- Γ' κλίση
- Φωνηεντόληκτα
- Αφωνόληκτα
- Ημιφωνόληκτα
- Σιγμόληκτα
- Ανώμαλα
- Ανώμαλα ουσιαστικά
- Επίθετα
- Δευτερόκλιτα
- Τριτόκλιτα
- Ανώμαλα
- Παραθετικά
- Ομαλά
- Ανώμαλα
- Ελλειπτικά
- Παραθετικά επιρρημάτων
- Μετοχές
- Δευτερόκλιτες
- Τριτόκλιτες
- Αντωνυμίες
- Ρήματα
- Επιρρήματα
- Προθέσεις
- Σύνδεσμοι
- Επιφωνήματα
- Παραγωγή
- Σύνθεση
- Αρχικοί χρόνοι ρημάτων
- Βιβλιογραφία
Φθόγγοι και Γράμματα
Φωνήεντα
...
Σύμφωνα
...
Δίφθογγοι
- Οι δίφθογγοι της αρχαίας ελληνικής είναι 11: 8 κύριοι (αι, ει, οι, υι, αυ, ευ, ηυ, ου) και 3 καταχρηστικοί (ᾳ, ῃ, ῳ).
- Οι παραπάνω συνδυασμοί φωνηέντων προφέρονταν απ' τους αρχαίους πραγματικά σαν δίφθογγοι, δηλαδή το αι σαν αϊ...
- Το πρώτο φωνήεν του διφθόγγου λέγεται προτακτικό και το ακόλουθο ι ή υ λέγεται υποτακτικό. Το υποτακτικό ι των καταχρηστικών διφθόγγων γράφεται κάτω από τα προτακτικά α, η, ω και λέγεται υπογεγραμμένο γιώτα ή υπογεγραμμένη. Όταν όμως οι καταχρηστικοί δίφθογγοι γράφονται με κεφαλαία γράμματα, το ι κανονικά γράφεται προς τα δεξιά των προτακτικών και λέγεται προσγεγραμμένο γιώτα: ΤΗι ΗΜΕΡΑι ή ΤΗΙ ΗΜΕΡΑΙ.
- Οι δίφθογγοι γενικά είναι μακρόχρονοι. Μόνο οι δίφθογγοι αι και οι λογαριάζονται βραχύχρονοι, όταν βρίσκονται εντελώς στο τέλος ασυναίρετης κλιτής λέξης: οἱ ναῦται, οἱ κῆποι· αλλά τοῖς ναύταις, τοῖς κήποις.
- Είναι όμως το αι και το οι μακρόχρονα στην κατάληξη της ευκτικής και στο τέλος των επιρρημάτων και επιφωνημάτων: παιδεύοι, παιδεύσοι, παιδεύσαι (ευκτική) - οἴκοι, Ἰσθμοῖ, εὐοῖ, παπαῖ (επιρρήματα) - οἷ (προσωπική αντωνυμία)
