Γραμματική της
Αρχαίας Ελληνικής
- Εισαγωγή
- Φθογγολογικό
- Φθόγγοι και γράμματα
- Λέξεις και συλλαβές
- Τόνοι, πνεύματα, στίξη
- Κανόνες τονισμού
- Ποσότητα του διχρόνου της παραλήγουσας των βαρύτονων ρημάτων
- Κανόνες τονισμού προστακτικής
- Φθογγικά πάθη
- Πάθη φωνηέντων
- Πάθη συμφώνων
- Μέρη του λόγου
- Άρθρα
- Ουσιαστικά
- Α' κλίση
- Β' κλίση
- Γ' κλίση
- Φωνηεντόληκτα
- Αφωνόληκτα
- Ημιφωνόληκτα
- Σιγμόληκτα
- Ανώμαλα
- Ανώμαλα ουσιαστικά
- Επίθετα
- Δευτερόκλιτα
- Τριτόκλιτα
- Ανώμαλα
- Παραθετικά
- Ομαλά
- Ανώμαλα
- Ελλειπτικά
- Παραθετικά επιρρημάτων
- Μετοχές
- Δευτερόκλιτες
- Τριτόκλιτες
- Αντωνυμίες
- Ρήματα
- Επιρρήματα
- Προθέσεις
- Σύνδεσμοι
- Επιφωνήματα
- Παραγωγή
- Σύνθεση
- Αρχικοί χρόνοι ρημάτων
- Βιβλιογραφία
Λέξεις και συλλαβές
Λέξη. Γράμματα της Λέξης
...
Συλλαβή
- Συλλαβή λέγεται το τμήμα της λέξης που απαρτίζεται από ένα ή περισσότερα σύμφωνα μαζί μ' ένα φωνήεν ή δίφθογγο: φῶ-τα, φῶς, ναῦ-ται, Ἕλ-λη-νες, ἄν-θρω-πος, στρά-τευ-μα, σάλ-πιγξ, στρό-φθγξ.
- Η συλλαβή μπορεί να αποτελείται κι από ένα μόνο φωνήεν ή ένα δίφθογγο: ἴ-α, ἀ-εί, υἱ-οί, οὐ, εἰ.
- Ένα ή περισσότερα σύμφωνα μόνα, χωρίς να συνοδεύονται από φωνήεν ή δίφθογγο, δεν μπορούν να αποτελούν συλλαβή.
- Η συλλαβή, από το χρόνο του φωνήεντος που έχει, λέγεται: φύσει μακρόχρονη ή απλώς μακρόχρονη, αν έχει μακρόχρονο φωνήεν ή δίφθογγο: θή-κη, τρώ-γω, χαί-ρω, κοί-τη, ὥ-ρᾱ, εὐ-θυ-μῶ. Θέσει μακρόχρονη, αν έχει βραχύ φωνήεν, αλλά ύστερα από αυτό ακολουθούν στην ίδια λέξη δύο ή περισσότερα σύμφωνα ή ένα διπλό (ζ, ξ, ψ): ἄλ-λος, θερ-μός, ἐ-χρθός, ὄ-ζω, τό-ξον. Βραχύχρονη, αν έχει βραχύχρονο φωνήεν και ακολουθεί άλλο φωνήεν ή απλό σύμφωνο ή τίποτα: νέ-ος, φέ-ρο-μεν, λό-γος, ἔ-χε.
- Βραχύχρονη είναι και η λήγουσα που έχει εντελώς στο τέλος βραχύχρονο δίφθογγο αι ή οι: ναῦ-ται, κῆ-ποι.
