Γραμματική της
Αρχαίας Ελληνικής
- Εισαγωγή
- Φθογγολογικό
- Φθόγγοι και γράμματα
- Λέξεις και συλλαβές
- Τόνοι, πνεύματα, στίξη
- Κανόνες τονισμού
- Ποσότητα του διχρόνου της παραλήγουσας των βαρύτονων ρημάτων
- Κανόνες τονισμού προστακτικής
- Φθογγικά πάθη
- Πάθη φωνηέντων
- Πάθη συμφώνων
- Μέρη του λόγου
- Άρθρα
- Ουσιαστικά
- Α' κλίση
- Β' κλίση
- Γ' κλίση
- Φωνηεντόληκτα
- Αφωνόληκτα
- Ημιφωνόληκτα
- Σιγμόληκτα
- Ανώμαλα
- Ανώμαλα ουσιαστικά
- Επίθετα
- Δευτερόκλιτα
- Τριτόκλιτα
- Ανώμαλα
- Παραθετικά
- Ομαλά
- Ανώμαλα
- Ελλειπτικά
- Παραθετικά επιρρημάτων
- Μετοχές
- Δευτερόκλιτες
- Τριτόκλιτες
- Αντωνυμίες
- Ρήματα
- Επιρρήματα
- Προθέσεις
- Σύνδεσμοι
- Επιφωνήματα
- Παραγωγή
- Σύνθεση
- Αρχικοί χρόνοι ρημάτων
- Βιβλιογραφία
Κανόνες τονισμού προστακτικής
Σύνθετων βαρύτονων ρημάτων
Ενεργητική φωνή
Ενεστώτας
- Ο τόνος ανεβαίνει ανεξαρτήτως πρόθεσης (όχι πέρα από τη λήγουσα της πρόθεσης, αν αυτή είναι δισύλλαβη) στο β' ενικό. π.χ. λῦε, ἔκλυε, κατάλυε.
Αόριστος α' και β'
- Ο τόνος επίσης ανεβαίνει. π.χ. λῦσον, ἔκλυσον, κατάλυσον, βάλε, ἔκβαλε, παράβαλε.
Μέση φωνή
Ενεστώτας
- Ο τόνος παραμένει. π.χ. λύου, ἐκλύου, καταλύου
Αόριστος α'
- Ο τόνος ανεβαίνει. π.χ. λῦσαι, ἔκλυσαι, παράλυσαι
Αόριστος β'
- Ο τόνος παραμένει. π.χ. λαβοῦ, ἐκλαβοῦ, παραλαβοῦ.
- Εξαίρεση: Όταν η προστακτική είναι τύπος μονοσύλλαβος (π.χ. σχοῦ, σποῦ), ο τόνος α)παραμένει, όταν συντίθεται με μονοσύλλαβη πρόθεση. π.χ. ἐνσχοῦ β)ανεβαίνει, όταν συντίθεται με δισύλλαβη πρόθεση, π.χ. παράσχου, ἐπίσχου
Ρήματα σε -μι
- Στην προστακτική και μέσου αορίστου β' ο τόνος ανεβαίνει, όχι πέρα από τη λήγουσα της πρόθεσης, αν είναι δισύλλαβη. π.χ. ἀνάστηθι, ἀπόδος, ἀπόδοτε, ἐπίθες.
- Ο τόνος του β' ενικού της προστακτικής του μέσου αορίστου β' δεν ανεβαίνει, όταν η προστακτική είναι μονοσύλλαβη και συντίθεται με πρόθεση μονοσύλλαβη ή δισύλλαβη που πάσχει από έκθλιψη. π.χ. θοῦ, ἐνθοῦ, οὗ, ἀφοῦ (ἀπό + οὗ). Όταν η πρόθεση είναι δισύλλαβη, ο τόνος ανεβαίνει. π.χ. κατάθου.
