Συντακτικό της Λατινικής Γλώσσας
- Βασικοί όροι
- Προσδιορισμοί
- Ονοματικοί
- Ομοιόπτωτοι
- Με ουσιαστικά
- Με επίθετα
- Ετερόπτωτοι
- Ομοιόπτωτοι
- Ονοματικοί
- Επιρρηματικοί
- Επιρρηματικοί προσδιορισμοί του τόπου
- Με πλάγια πτώση
- Με επιρρηματική μετοχή
- Κύριες
- Δευτερεύουσες
Υποκείμενο
Ως υποκείμενο ( subiectum ) προτάσεως σπάνια μπαίνει στη λατινική όνομα επίθετο και ιδίως μετοχή ( επειδή δεν έχει άρθρο που να την ουσιαστικοποιεί )· beati sunt possidentes ( = μακάριοι ( εισιν ) οι κατέχοντες) ευτυχισμένοι εκείνοι που κατέχουν.
Αντί μετοχής τίθεται συνήθως ως υποκείμενο αναφορική πρόταση: divitissimus est ( is ), qui paucis contentus est ( = πλουσιώτατός εστίν ο ολίγοις αρκούμενος ) είναι πάρα πολύ πλούσιος εκείνος που είναι ευχαριστημένος με τα λίγα.
Η συμφωνία του ρήματος, του συνδετικού (copula ) και του κατηγορηματικού (rerbum finltum ) με το υποκείμενο γίνεται όπως και στην Ελληνική. Στη Λατινική δεν υπάρχει σύνταξη αντίστοιχη προς την αττική σύνταξη της αρχαίας Ελληνικής.
