Νεοελληνική πεζογραφία
- Έλληνες πεζογράφοι
- Βαλαωρίτης Νάνος
- Βιζυηνός Γεώργιος
- Κείμενα
- Διατὶ ἡ μηλιὰ δὲν ἔγινε μηλέα
- Ποῖος ἢτον ὁ φονεὺς τοῦ ἀδελφοῦ μου
- Το αμάρτημα της μητρός μου
- Το μόνον της ζωής του ταξείδιον
- Μελέτες
- Βικέλας Δημήτριος
- Κείμενα
- Μελέτες
- Βουτυράς Δημοσθένης
- Δέλτα Πηνελόπη
- Bιογραφία-Βιβλιογραφία-Εργογραφία (ΕΚΕΒΙ)
- Ευαίσθητη και δημιουργική έως τη σιωπή του θανάτου
- Παραμύθι με όνομα
- Δούκα Μάρω
- Δούκας Στρατής
- Κείμενα
- Μελέτες
- Εφταλιώτης Αργύρης
- Θεοτοκάς Γιώργος
- Ο κριτικός Θεοτοκάς
- Ξαναδιαβάζοντας τον Θεοτοκά
- Ένα ελεύθερο πνεύμα
- Οι νεωτερικές τάσεις της «Αργώς»
- Θεοτόκης Κωνσταντίνος
- Κείμενα
- Μελέτες
- Ιωάννου Γιώργος
- Καζαντζάκης Νίκος
- Επανεκδίδεται το σύνολο του έργου του Νίκου Καζαντζάκη
- Ο κατά Καζαντζάκη και ο κατά Κακογιάννη Ζορμπάς
- Να λυτρωθούμε από τον Ζορμπαδισμό
- Από το είναι στο γίγνεσθαι
- Λύθηκε ένα «αίνιγμα» του Νίκου Καζαντζάκη
- Το λογοτεχνικό παράδοξο του Νίκου Καζαντζάκη
- Σύντομο χρονικό του βίου του Νίκου Καζαντζάκη
- Το αντισυμβατικό θέατρο του Νίκου Καζαντζάκη
- Στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας
- Καραγάτσης Μίτια
- Καρκαβίτσας Ανδρέας
- Κόντογλου Φώτης
- Κείμενα
- Μελέτες
- Κορτώ Αύγουστος
- Λαμπροπούλου Εύη
- Μακρυγιάννης Ιωάννης
- Μητσάκης Μιχαήλ
- Μυριβήλης Στράτης
- Μωραϊτίδης Αλέξανδρος
- Κείμενα
- Μελέτες
- Ξενόπουλος Γρηγόριος
- Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος
- Κείμενα
- Άνθος του γιαλού
- Έρως-Ήρως
- Έρωτας στα χιόνια
- Η νοσταλγός
- Η Φόνισσα
- O ξεπεσμένος δερβίσης
- Όνειρο στο κύμα
- Το ιδιόκτητο
- Το μοιρολόγι της φώκιας
- Το χριστόψωμο
- Μελέτες
- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Σχόλια στα νέα Άπαντα
- Να είχεν ο έρωτας σαΐτες
- Ο Παπαδιαμάντης στα θρανία
- Μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη
- Το φαινόµενο Παπαδιαµάντης
- Ένας μποέμ κοσμοκαλόγερος
- Γράφοντας, πίνοντας, ψέλνοντας
- Εκατό χρόνια συμπληρώνονται από το θάνατό του
- Ο ανέραστος ερωτικός
- Τ' άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι
- Ο αόρατος μεταφραστής
- Όταν τραγουδά ο Παπαδιαμάντης
- O Παπαδιαμάντης και η κριτική
- H «Nοσταλγός» του στον κινηματογράφο
- Τραγουδώντας Παπαδιαμάντη
- 250 έργα Παπαδιαμάντη σε CD-RΟΜ
- «Η Φόνισσα είμαι εγώ»
- Τάξη στα εσκορπισμένα φύλλα
- Η «Φόνισσα» ως αντικοινωνικό μυθιστόρημα
- Ο Ευρωπαίος
- Ή άγιος ή μυθιστοριογράφος
- Ασφυκτικός εναγκαλισμός ελληνορθόδοξου κιτς
- Το ήθος της μορφής του
- Τ' αλειτούργητα ξωκλήσια της ψυχής
- Παπαδιαμαντική κιβωτός
- «Έρωντας είναι, δεν είναι γέροντας»
- Πεντζίκης Νίκος Γαβριήλ
- Πικρός Πέτρος
- Ρήγας Βελενστινλής
- Ροΐδης Εμμανουήλ
- Ροζέττη Ντόρα
- Σκαρίμπας Γιάννης
- Σωτηρίου Διδώ
- Τσίρκας Στρατής
- Χατζόπουλος Κωνσταντίνος
- Χωμενίδης Χρήστος
- Στη Δευτέρα Παρουσία ας μας βάλουν απουσί
- Ψυχάρης Γιάννης
- Αλλοδαποί πεζογράφοι
- Camus Albert (Αλμπέρ Καμύ)
- Cervantes Don Miguel (Μιγκέλ Θερβάντες)
- Clemens Samuel (Mark Twain-Μαρκ Τουέιν)
- Ο αντισυμβατικός Mαρκ Tουέιν δεν μασά τα λόγια του
- Ο ριζοσπάστης με το αθώο βλέμμα του σκότους
- Η παιγνιώδης -και βαθιά- μελαγχολία του πλοηγού από τον Μισισιπή
- Μάστορας της υπερβολής, της ασέβειας, του χιούμορ
- de Sade Comte (Μαρκήσιος ντε Σαντ)
- Dickens Charles (Κάρολος Ντίκενς)
- 200 χρόνια από τη γέννηση του άγγλου συγγραφέα
- Ντίκενς, ριζοσπάστης, διαχρονικός, επίκαιρος
- Διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Καρόλου Ντίκενς
- Ο συγγραφέας που «άλλαξε» τα Χριστούγεννα
- Η υποκρισία της βικτοριανής εποχής (Ο ζοφερός οίκος)
- Το τέλος της αθωότητας (Μεγάλες προσδοκίες)
- Достоевский Фёдор Михайлович (Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι)
- Ο καθεδρικός της σκόρπιας ζωής (Ο ηλίθιος)
- Οι δαίμονες ενός γίγαντα (Δαιμονισμένοι)
- Ο Παίχτης
- Έγκλημα και τιμωρία
- «Aν είχα εύκολα τα δάκρυα, θα έκλαιγα»
- Hemingway Ernest (Έρνεστ Χεμινγουέι)
- Ξαναδιαβάζοντας τον Χέμινγουεϊ
- Αποχαιρετισμός στον Χέμινγουεϊ
- Ο τραγικός, αρρενωπός κύριος Χέμινγουεϊ
- Hugo Victor (Βίκτωρ Ουγκώ)
- Poe Edgar Allan (Έντγκαρ Άλλαν Πόε)
- Κείμενα
- Μελέτες
- Rilke Rainer Maria (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)
- Saramago José de Sousa (Ζοζέ Σαραμάγκου)
- Verne Jules (Ιούλιος Βερν)
- Γοητευτικός και χωρίς τον μύθο του
- Μια «Ιλιάδα» ελευθερίας και ανεξαρτησίας
- Ραντεβού του Bερν με τον 21ο αιώνα
- Wilde Oscar (Όσκαρ Ουάιλντ)
- Σύμμεικτα
- «Όταν έκλαψε ο Νίτσε», 10 χρόνια μετά
- Ο Παπαδιαμάντης στα θρανία
- Το αξιοθρήνητο τέλος ενός ερωτικού τρίο
- Μυθιστόρημα, μυθοπλασία και άλλα δεινά
- Ο κομμουνιστής που αγαπούσε τις πόρνες και τα αποβράσματα (Πέτρος Πικρός)
- Χρήστος Χωμενίδης: Είναι μπανάλ να δηλώνεις ιερόσυλος
- Ποιος νοιάζεται για τη λογοτεχνία;
- Aκρίβος Κώστας, Πανδαιμόνιο
- Πορτοκάλια και πικραλίδες
- Ο αντίχριστος (Αλεξάκης Βασίλης, μ.Χ.)
- Η έκδοση της ιστορίας του Λιβίστρου και της Ροδάμνης
- Ο τρόμος στον συναρπαστικό κόσμο των παραμυθιών
- Σοβαρά κέρδη και απώλειες δύο πεζογραφικών γενεών
- Η αιχμαλωσία του 1922
- Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου: H πρώτη ελληνίδα πεζογράφος;
- Γιατί διαβάζουμε ελληνική πεζογραφία;
ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ
Λύθηκε ένα «αίνιγμα» του Νίκου Καζαντζάκη
Νίκος Βιδάκης, εφ. Τα Νέα, 15/6/2007
«Μιχαήλ Ε. Σακλαμπάνη/ 1883 γενήθικε Νικόλαος/ ημερα Παρσκεβή το μήνα Φεβρουαριο/
18 ώρα το πρωή», αναφέρεται πίσω από το εικόνισμα της οικογένειάς του για τη γέννηση
του Καζαντζάκη
Δύο αδιάψευστα ντοκουμέντα δίνουν τέλος στη συνεχιζόμενη εδώ και χρόνια συζήτηση για τη χρονολογία γέννησης του Νίκου Καζαντζάκη
Το ένα ντοκουμέντο για τη χρονολογία γέννησης του Νίκου Καζαντζάκη είναι το εικόνισμα που χρησιμοποιούσαν οι οικογένειες για να αναγράφουν την ημερομηνία γέννησης των παιδιών και το άλλο, μια ιδιόχειρη επιστολή του ίδιου του Νίκου Καζαντζάκη προς τον ανιψιό του Νίκο Σακλαμπάνη (γιο της αδελφής του Αναστασίας).
Όχι μόνο επισημαίνει ότι γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1883, αλλά και το λάθος στο Δημοτολόγιο Ηρακλείου όπου αναφέρεται ως έτος γέννησής του το 1881.
Το λάθος αυτό έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις και δημοσιεύματα, ωστόσο αυτά τα δύο στοιχεία βάζουν τέλος στη συζήτηση.
Αντίγραφο της πίσω πλευράς του εικονίσματος βρίσκεται σήμερα σε ψηφιακή απεικόνιση στο Μουσείο Καζαντζάκη στους Βαρβάρους (Μυρτιά) του Δήμου «Ν. Καζαντζάκης» και σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες αυτό παραδόθηκε, το πιθανότερο, στον αείμνηστο σκηνογράφο Γιώργο Ανεμογιάννη, ιδρυτή του Μουσείου, από την αείμνηστη Τιτίκα Σακλαμπάνη. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο Ανεμογιάννης είχε την άποψη ότι ο Καζαντζάκης γεννήθηκε το 1883.
Στο πίσω μέρος του εικονίσματος με τον ανορθόγραφο γραφικό χαρακτήρα που αποδίδεται στη μητέρα του Καζαντζάκη, Μαρία ή Μαργή Χριστοδουλάκη, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Μιχαήλ Ε. Σακλαμπάνη/ 1883 γενήθικε Νικόλαος/ ημερα Παρσκεβή το μήνα Φεβρουαριο/ 18 ώρα το πρωή...»/. Ο Μιχαήλ Εμμ. Σακλαμπάνης ήταν ο σύζυγος της αδελφής του Καζαντζάκη, Αναστασίας. Την ιδιόχειρη επιστολή, η οποία βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Καζαντζάκη στους Βαρβάρους Ηρακλείου, έγραψε ο συγγραφέας ενώ βρισκόταν στην Αντίμπ της Γαλλίας, στις 31 Αυγούστου 1955, και την απευθύνει στον ανιψιό του Νίκο Σακλαμπάνη. Σε αυτήν, με αφορμή μία εκδήλωση που οργάνωσε ο Δήμος Ηρακλείου προς τιμήν του ενώ αυτός βρισκόταν στο εξωτερικό, του επισημαίνει το λάθος που έγινε στη χρονολογία γέννησής του. Ο Νίκος Καζαντζάκης σημειώνει χαρακτηριστικά ότι δεν γεννήθηκε το 1881 παρά το 1883, στις 18 Φλεβάρη. «Βέβαια, στα μητρώα του Δήμου γράφουν 1881, γιατί όταν έγινε, χρόνια τώρα, η καταγραφή, χτύπησαν οι υπάλληλοι του δήμου την πόρτα, πρόβαλε η αδελφή μου η Ελένη, μικρή ακόμα, τη ρώτησαν πότε γεννήθηκα και είπε έναν αριθμό, 1881. Μα ο αρραβώνας του πατέρα μου γράφει 1882, τότε αρραβωνιάστηκε ο πατέρας μου και το Φλεβάρη του 83 γεννήθηκα· γιατί τότε πριν από το γάμο δε γεννιόταν παιδιά». Ο Νίκος Καζαντζάκης ζήτησε, μάλιστα, από τον ανιψιό του να παρακαλέσει τον τότε δήμαρχο να το διορθώσει.
