Νεοελληνική πεζογραφία
- Έλληνες πεζογράφοι
- Βαλαωρίτης Νάνος
- Βιζυηνός Γεώργιος
- Κείμενα
- Διατὶ ἡ μηλιὰ δὲν ἔγινε μηλέα
- Ποῖος ἢτον ὁ φονεὺς τοῦ ἀδελφοῦ μου
- Το αμάρτημα της μητρός μου
- Το μόνον της ζωής του ταξείδιον
- Μελέτες
- Βικέλας Δημήτριος
- Κείμενα
- Μελέτες
- Βουτυράς Δημοσθένης
- Δέλτα Πηνελόπη
- Bιογραφία-Βιβλιογραφία-Εργογραφία (ΕΚΕΒΙ)
- Ευαίσθητη και δημιουργική έως τη σιωπή του θανάτου
- Παραμύθι με όνομα
- Δούκα Μάρω
- Δούκας Στρατής
- Κείμενα
- Μελέτες
- Εφταλιώτης Αργύρης
- Θεοτοκάς Γιώργος
- Ο κριτικός Θεοτοκάς
- Ξαναδιαβάζοντας τον Θεοτοκά
- Ένα ελεύθερο πνεύμα
- Οι νεωτερικές τάσεις της «Αργώς»
- Θεοτόκης Κωνσταντίνος
- Κείμενα
- Μελέτες
- Ιωάννου Γιώργος
- Καζαντζάκης Νίκος
- Επανεκδίδεται το σύνολο του έργου του Νίκου Καζαντζάκη
- Ο κατά Καζαντζάκη και ο κατά Κακογιάννη Ζορμπάς
- Να λυτρωθούμε από τον Ζορμπαδισμό
- Από το είναι στο γίγνεσθαι
- Λύθηκε ένα «αίνιγμα» του Νίκου Καζαντζάκη
- Το λογοτεχνικό παράδοξο του Νίκου Καζαντζάκη
- Σύντομο χρονικό του βίου του Νίκου Καζαντζάκη
- Το αντισυμβατικό θέατρο του Νίκου Καζαντζάκη
- Στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας
- Καραγάτσης Μίτια
- Καρκαβίτσας Ανδρέας
- Κόντογλου Φώτης
- Κείμενα
- Μελέτες
- Κορτώ Αύγουστος
- Λαμπροπούλου Εύη
- Μακρυγιάννης Ιωάννης
- Μητσάκης Μιχαήλ
- Μυριβήλης Στράτης
- Μωραϊτίδης Αλέξανδρος
- Κείμενα
- Μελέτες
- Ξενόπουλος Γρηγόριος
- Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος
- Κείμενα
- Άνθος του γιαλού
- Έρως-Ήρως
- Έρωτας στα χιόνια
- Η νοσταλγός
- Η Φόνισσα
- O ξεπεσμένος δερβίσης
- Όνειρο στο κύμα
- Το ιδιόκτητο
- Το μοιρολόγι της φώκιας
- Το χριστόψωμο
- Μελέτες
- Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Σχόλια στα νέα Άπαντα
- Να είχεν ο έρωτας σαΐτες
- Ο Παπαδιαμάντης στα θρανία
- Μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη
- Το φαινόµενο Παπαδιαµάντης
- Ένας μποέμ κοσμοκαλόγερος
- Γράφοντας, πίνοντας, ψέλνοντας
- Εκατό χρόνια συμπληρώνονται από το θάνατό του
- Ο ανέραστος ερωτικός
- Τ' άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι
- Ο αόρατος μεταφραστής
- Όταν τραγουδά ο Παπαδιαμάντης
- O Παπαδιαμάντης και η κριτική
- H «Nοσταλγός» του στον κινηματογράφο
- Τραγουδώντας Παπαδιαμάντη
- 250 έργα Παπαδιαμάντη σε CD-RΟΜ
- «Η Φόνισσα είμαι εγώ»
- Τάξη στα εσκορπισμένα φύλλα
- Η «Φόνισσα» ως αντικοινωνικό μυθιστόρημα
- Ο Ευρωπαίος
- Ή άγιος ή μυθιστοριογράφος
- Ασφυκτικός εναγκαλισμός ελληνορθόδοξου κιτς
- Το ήθος της μορφής του
- Τ' αλειτούργητα ξωκλήσια της ψυχής
- Παπαδιαμαντική κιβωτός
- «Έρωντας είναι, δεν είναι γέροντας»
- Πεντζίκης Νίκος Γαβριήλ
- Πικρός Πέτρος
- Ρήγας Βελενστινλής
- Ροΐδης Εμμανουήλ
- Ροζέττη Ντόρα
- Σκαρίμπας Γιάννης
- Σωτηρίου Διδώ
- Τσίρκας Στρατής
- Χατζόπουλος Κωνσταντίνος
- Χωμενίδης Χρήστος
- Στη Δευτέρα Παρουσία ας μας βάλουν απουσί
- Ψυχάρης Γιάννης
- Αλλοδαποί πεζογράφοι
- Camus Albert (Αλμπέρ Καμύ)
- Cervantes Don Miguel (Μιγκέλ Θερβάντες)
- Clemens Samuel (Mark Twain-Μαρκ Τουέιν)
- Ο αντισυμβατικός Mαρκ Tουέιν δεν μασά τα λόγια του
- Ο ριζοσπάστης με το αθώο βλέμμα του σκότους
- Η παιγνιώδης -και βαθιά- μελαγχολία του πλοηγού από τον Μισισιπή
- Μάστορας της υπερβολής, της ασέβειας, του χιούμορ
- de Sade Comte (Μαρκήσιος ντε Σαντ)
- Dickens Charles (Κάρολος Ντίκενς)
- 200 χρόνια από τη γέννηση του άγγλου συγγραφέα
- Ντίκενς, ριζοσπάστης, διαχρονικός, επίκαιρος
- Διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Καρόλου Ντίκενς
- Ο συγγραφέας που «άλλαξε» τα Χριστούγεννα
- Η υποκρισία της βικτοριανής εποχής (Ο ζοφερός οίκος)
- Το τέλος της αθωότητας (Μεγάλες προσδοκίες)
- Достоевский Фёдор Михайлович (Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι)
- Ο καθεδρικός της σκόρπιας ζωής (Ο ηλίθιος)
- Οι δαίμονες ενός γίγαντα (Δαιμονισμένοι)
- Ο Παίχτης
- Έγκλημα και τιμωρία
- «Aν είχα εύκολα τα δάκρυα, θα έκλαιγα»
- Hemingway Ernest (Έρνεστ Χεμινγουέι)
- Ξαναδιαβάζοντας τον Χέμινγουεϊ
- Αποχαιρετισμός στον Χέμινγουεϊ
- Ο τραγικός, αρρενωπός κύριος Χέμινγουεϊ
- Hugo Victor (Βίκτωρ Ουγκώ)
- Poe Edgar Allan (Έντγκαρ Άλλαν Πόε)
- Κείμενα
- Μελέτες
- Rilke Rainer Maria (Ράινερ Μαρία Ρίλκε)
- Saramago José de Sousa (Ζοζέ Σαραμάγκου)
- Verne Jules (Ιούλιος Βερν)
- Γοητευτικός και χωρίς τον μύθο του
- Μια «Ιλιάδα» ελευθερίας και ανεξαρτησίας
- Ραντεβού του Bερν με τον 21ο αιώνα
- Wilde Oscar (Όσκαρ Ουάιλντ)
- Σύμμεικτα
- «Όταν έκλαψε ο Νίτσε», 10 χρόνια μετά
- Ο Παπαδιαμάντης στα θρανία
- Το αξιοθρήνητο τέλος ενός ερωτικού τρίο
- Μυθιστόρημα, μυθοπλασία και άλλα δεινά
- Ο κομμουνιστής που αγαπούσε τις πόρνες και τα αποβράσματα (Πέτρος Πικρός)
- Χρήστος Χωμενίδης: Είναι μπανάλ να δηλώνεις ιερόσυλος
- Ποιος νοιάζεται για τη λογοτεχνία;
- Aκρίβος Κώστας, Πανδαιμόνιο
- Πορτοκάλια και πικραλίδες
- Ο αντίχριστος (Αλεξάκης Βασίλης, μ.Χ.)
- Η έκδοση της ιστορίας του Λιβίστρου και της Ροδάμνης
- Ο τρόμος στον συναρπαστικό κόσμο των παραμυθιών
- Σοβαρά κέρδη και απώλειες δύο πεζογραφικών γενεών
- Η αιχμαλωσία του 1922
- Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου: H πρώτη ελληνίδα πεζογράφος;
- Γιατί διαβάζουμε ελληνική πεζογραφία;
Τραγουδώντας Παπαδιαμάντη
ΙΩ. Κ., εφ. Ελευθεροτυπία, 2/12/2004
«Ο Παπαδιαμάντης μουσική ποιεί, όποια μορφή κι αν έχει το γραπτό του. Είναι άκρως μουσικός», υποστηρίζει ένας εκ των πλέον ειδικών, ο μελετητής του παπαδιαμαντικού έργου, Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος. Αποψη που ασπάζονται με ζέση τόσο ο Αλκής Μπαλτάς όσο και η Αλίκη Καγιαλόγλου.
Ο μεν πρώτος το απέδειξε αποτολμώντας τη μελοποίηση στίχων από τα διηγήματα του κοσμοκαλόγερου «Η γλυκοφιλούσα», «Αγία Αναστασία», «Τρελή Βραδιά», ο «Καλούμπας» και «Μοιρολόγι της Φώκιας». Η δεύτερη απέδειξε του λόγου το αληθές ερμηνεύοντάς τα μετά πάθους, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα και την παραγωγή τους με την ανεξάρτητη δισκογραφική της εταιρεία «Συν Αθηνά και Χείρα κίνει». Δουλειά που το εξώφυλλό της κοσμεί ένα εξαίρετο έργο του Γ. Μόραλη και το ερχόμενο Δευτερότριτο πρόκειται να παρουσιαστεί ζωντανά στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου.
Η επιλογή του παπαδιαμαντικού λόγου από τα πέντε διηγήματα δεν ήταν τυχαία, διευκρινίζει ο συνθέτης του δίσκου, Μπαλτάς. «Σε πολλά διηγήματά του ο Παπαδιαμάντης βάζει τους ήρωές του να τραγουδούν. Τους ήχους στα σημεία που η ροή των διηγημάτων διακόπτονταν και τραγουδούν προσπάθησα να ακούσω και να μεταφέρω σε μουσική. Το πράγμα δεν ήταν απλό. Πρέπει εσωτερικά να ενσωματώνεται στο πνεύμα του Παπαδιαμάντη. Ήταν μια πρόκληση».
«Ένα μουσικό θεατρικό μονόπρακτο» είναι, σύμφωνα με την Καγιαλόγλου, το έργο του Μπαλτά, που το πρωτοτραγούδησε στο Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής Πάτμου το 2002. «Ηταν τέτοια η μαγεία, που είπα δεν πρέπει να μείνει έτσι και το έκανα μόνη μου», αναφέρει η καλή ερμηνεύτρια για το δεύτερο δίσκο της δισκογραφικής της, μετά την κυκλοφορία των κινηματογραφικών μουσικών του Χατζιδάκι. «Υποτίθεται ότι περνάμε δύσκολους καιρούς, οι εποχές είναι δύσκολες, οι δισκογραφικές περνούν μεγάλη κρίση, πολλές συγχωνεύονται, άλλες κλείνουν. Και είναι περίεργο. Ενώ συμβαίνουν αυτά εμείς κάναμε αυτό που έμοιαζε λίγο ακατόρθωτο. Στο πλησίασμα των κειμένων συμπαραστάτης και δάσκαλος ήταν ο Δήμος Αβδελιώδης. Δεν είναι ένα cd που θα το βάλει κανείς στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας στο σουπερμάρκετ. Πρέπει να αφιερώσει 61 λεπτά από τη ζωή του».
«Παρ' όλο που υπάρχουν κανά δύο γραμματικοί παρατονισμοί, η παπαδιαμαντική μουσική παραμένει στο cd αλώβητη. Κι όταν μιλώ για μουσική, δεν εννοώ μόνο τους στίχους που ερμηνεύει η Καγιαλόγλου. Παρόμοια, και η Καγιαλόγλου τραγουδάει ακόμα και όταν διαβάζει πρόζα», ανέφερε ο μελετής του παπαδιαμαντικού έργου, Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος.
«Το μικρό ανσάμπλ που ερμηνεύει τις μουσικές του Μπαλτά, σε διεύθυνση δική του, είναι οι: Μαριλένα Λώρη (φλάουτο), Σπύρος Μουρίκης (κλαρινέτο), Βασίλης Λύκος (βιολοντσέλο), Δημήτρης Δεσύλλας (κρουστά) και Βίκυ Στυλιανού (πιάνο).
