Αλέκος Φασιανός*

Ο Αλέκος Φασιανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Τις ζωγραφικές του σπουδές τις έκανε στη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο, ανάμεσα σε άλλους, τον Γιάννη Μόραλη και τις συνέχισε στο Παρίσι, όπου σπούδασε λιθογραφία. Στο διάστημα 1962 - 1964 ήταν υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης. Από το 1974 μοιράζει το χρόνο του ανάμεσα στο Παρίσι και την Αθήνα.

Μια πληθώρα ατομικών εκθέσεων - πάνω από 50 - με αφετηρία τα πρώτα νεανικά του χρόνια, έχει κάνει το έργο του πασίγνωστο στο διεθνές κοινό. Ειδικότερα στο Παρίσι, το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ζωρζ Πομπιντού, το περίφημο «Μπομπούρ», έχει παρουσιάσει δουλειά του Φασιανού με μορφή ατομικής έκθεσης τρεις φορές.

Η συμμετοχή του σε εκθέσεις ομαδικές είναι εξίσου πλούσια. Από την Μπιενάλε της Μαντόν του 1968 και εξής, δεν υπάρχει σχεδόν χρονιά που ο Φασιανός να μην είναι παρών στις μείζονες συλλογικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, ανάμεσα στις οποίες αξίζει να αναφερθούν η έκθεση της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού (1969), η Μπιενάλε Χαρακτικής (1970) πάλι στο Παρίσι, η Μπιενάλε του Σάον Πάολου (1971), της Βενετίας (1972), της Κολομβίας (1981) και άλλες.

Το 1990, ο Αλέκος Φασιανός παρουσιάζει στην γκαλερί Ζουμπουλάκη το «Πανόραμα της Αθήνας». Μετά την έκθεση, το χειμώνα του ’91, δωρίζει το έργο στην Εθνική μας Πινακοθήκη. Σήμερα, έργα του συντροφεύουν τους ταξιδιώτες του Μετρό στο σταθμό του “Μεταξουργείου”.

Τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια η καρδιά του ζωγράφου είναι «σκαλωμένη» στα σκληρά, άγονα ανηφόρια της Τζιάς… Ο Φασιανός λατρεύει με πάθος το παλιό σπίτι που αγόρασε εκεί – ένα γνήσια ελληνικό σκηνικό ξερολιθιάς και ασβέστη για τα καλοκαίρια, με σανιδένια ράφια, απλές καρέκλες καφενείου και πήλινα σταμνιά που τα στόλισε με ζωγραφιές του.

Παραπομπές