Ποσότητα του διχρόνου της παραλήγουσας των βαρύτονων ρημάτων
- Τα ρήματα σε -ζω (-άζω, -ίζω, -ύζω) έχουν
το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ. Εξαιρούνται τα γρύζω και κράζω.
- Τα ρήματα σε -πτω έχουν το δίχρονο
της παραλήγουσας βραχύ. Εξαιρούνται: κύπτω, πίπτω, ῥίπτω.
- Τα ρήματα σε -ττω ή -σσω έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ. Εξαιρούνται τα θράττω, κηρύττω, πράττω, φρίττω.
- Και τα υπόλοιπα αφωνόληκτα (εκτός δηλαδή των σε -ττω ή -σσω)
έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας βραχύ. Εξαιρούνται τα βρίθω, θλίβω, νίφω, τρίβω, φρύγω, ψύχω.
- Τα ρήματα σε -λλω έχουν το δίχρονο
της παραλήγουσας βραχύ.
- Τα ρήματα σε -ανω έχουν το ᾰ βραχύ.
- Τα σε -νυμι έχουν το ῠ βραχύ.
- Τα εις -ίω έχουν το ῑ μακρό. Εξαιρούνται τα ἐπαΐω, ἐσθίω.
- Τα εις -ύω έχουν το ῡ μακρό. Εξαιρούνται τα ἀνύω, ἀρύω, βρύω, ἑλκύω, ἐρύω, μεθύω, πτύω, τανύω.
- Τα εις -ρω και -νω έχουν το δίχρονο της παραλήγουσας μακρό. Εξαιρούνται τα τίνω, φθίνω.
