Μετάφραση

Οι Κερκυραίοι λοιπόν βρίσκονταν σε εμφύλια διαμάχη, από τότε που ήρθαν σ' αυτούς οι αιχμάλωτοι, που πιάστηκαν στις ναυμαχίες για την Επίδαμνο, αφού ελευθερώθηκαν από τους Κορινθίους, φαινομενικά γιατί είχαν γίνει εγγυητές οι πρόξενοι τους για οχτακόσια τάλαντα, στην πραγματικότητα όμως γιατί είχαν πεισθεί να φέρουν την Κέρκυρα με το μέρος των Κορινθίων. Και αυτοί (οι αιχμάλωτοι) ενεργούσαν συνωμοτικά πλησιάζοντας τον κάθε πολίτη χωριστά, για να απομακρύνουν από τους Αθηναίους την πόλη τους. 2 Και αφού έφτασε ένα αθηναϊκό και ένα κορινθιακό πλοίο, που έφερναν πρέσβεις, και αφού αυτοί ήρθαν σε διαπραγματεύσεις, αποφάσισαν οι Κερκυραίοι να είναι με τους Αθηναίους σύμμαχοι σύμφωνα με την ισχύουσα συνθήκη και με τους Πελοποννήσιους φίλοι όπως ακριβώς και πρωτύτερα.
3 Και αυτοί οι άντρες(= οι απελευθερωμένοι αιχμάλωτοι) (γιατί κάποιος Πειθίας ήταν με δική του πρωτοβουλία πρόξενος των Αθηναίων και αρχηγός του δημοκρατικού κόμματος) τον σύρουν στο δικαστήριο κατηγορώντας τον ότι προσπαθεί να υποδουλώσει την Κέρκυρα στους Αθηναίοι 4 Αυτός όμως, αφού αθωώθηκε, κάνει αντιμήνυση στους πέντε πιο πλούσιους από αυτούς υποστηρίζοντας ότι κόβουν τις φούρκες που στηρίζουν τα κλήματα από το ιερό έδαφος του Δία και του Αλκίνου· και ως πρόστιμο για καθεμιά φούρκα είχε οριστεί ένας στατήρας. 5 Και επειδή αυτοί καταδικάστηκαν να πληρώσουν πρόστιμο και κάθονταν στους ναούς ως ικέτες εξαιτίας της βαριάς χρηματικής ποινής, για να πληρώσουν το πρόστιμο ύστερα από συμφωνία για το ύψος του, ο Πειθίας (γιατί συνέβαινε να είναι και μέλος της βουλής) πείθει τους Κερκυραίους να εφαρμόσουν το νόμο.
6 Αυτοί όμως, επειδή αποκλείονταν από το νόμο και συγχρόνως πληροφορούνταν ότι ο Πειθίας, όσο ακόμα είναι μέλος της βουλής, σκόπευε να μεταπείσει το λαό να θεωρεί/έχει τους ίδιους με τους Αθηναίους φίλους και εχθρούς, οργάνωναν συνωμοσία και, αφού πήραν μαχαίρια και μπήκαν ξαφνικά στη βουλή, σκοτώνουν τον Πειθία και εξήντα περίπου άλλους βουλευτές και ιδιώτες· κάποιοι όμως, λίγοι στον αριθμό, που ήταν ομοϊδεάτες με τον Πειθία, κατέφυγαν στην αθηναϊκή τριήρη που παρέμενε ακόμα εκεί.

Μετάφραση

71.1 Αφού (οι ολιγαρχικοί) έπραξαν αυτό και κάλεσαν τους Κερκυραίους σε συνέλευση, τους είπαν ότι αυτή η πράξη τους ήταν η καλύτερη και ότι δε θα υποδουλώνονταν με κανένα τρόπο πια από τους Αθηναίους, και στο εξής μένοντας ουδέτεροι να μη δέχονται κανέναν από τους δύο, παρά μόνο αν έρχονται με ένα πλοίο, μεγαλύτερο όμως αριθμό πλοίων να τον θεωρούν εχθρικό. 71.2 Και αφού είπαν αυτά, ανάγκασαν τους Κερκυραίους να επικυρώσουν την πρόταση τους. Στέλνουν επίσης και στην Αθήνα πρέσβεις αμέσως, για να δώσουν εξηγήσεις για όσα είχαν γίνει, ότι αυτά συνέφεραν και σ' αυτούς, και για να πείσουν όσους είχαν καταφύγει εκεί να μην προβούν σε καμιά εχθρική ενέργεια, για να μην υπάρξει καμιά αντεκδίκηση.
72.1 Όταν ήρθαν οι πρέσβεις στην Αθήνα, οι Αθηναίοι, αφού συνέλαβαν τους πρέσβεις ως υποκινητές στάσης και όσους από τους φυγάδες έπεισαν, τους συγκέντρωσαν για ασφάλεια στην Αίγινα. 72.2 Στο μεταξύ, αφού ήρθε ένα κορινθιακό πλοίο και Λακεδαιμόνιοι πρέσβεις, αυτοί από τους Κερκυραίους που ήταν κύριοι της πολιτικής κατάστασης έκαναν επίθεση στους δημοκρατικούς και τους νίκησαν με μάχη. 72.3 Κι όταν έφτασε η νύχτα, οι δημοκρατικοί κατέφυγαν στην ακρόπολη και στα ψηλά και οχυρά μέρη της πόλης και, αφού συγκεντρώθηκαν εκεί, εγκαταστάθηκαν / οχυρώθηκαν και κατείχαν το Υλλαϊκό λιμάνι· οι άλλοι κατέλαβαν την αγορά, όπου ακριβώς κατοικούσαν οι περισσότεροι από αυτούς, και το λιμάνι που ήταν κοντά σ' αυτήν και έβλεπε προς την απέναντι στεριά.
73 Την επόμενη μέρα έκαναν κάποιες μικροεπιθέσεις και έστελναν παντού και οι δύο κάποιους στα χωράφια προσκαλώντας τους δούλους και υποσχόμενοι ελευθερία σ' αυτούς· και οι περισσότεροι από τους δούλους πήγαν σύμμαχοι στο πλευρό των δημοκρατικών, ενώ οχτακόσιοι μισθοφόροι από την απέναντι στεριά πήγαν με το μέρος των άλλων.
74 Και αφού πέρασε μια μέρα, έγινε πάλι μάχη και νίκησαν οι δημοκρατικοί εξαιτίας της ισχύος των θέσεων τους και επειδή είχαν αριθμητική υπεροχή· εξάλλου τους βοήθησαν με τόλμη και οι γυναίκες τους χτυπώντας τους ολιγαρχικούς με τα κεραμίδια από τα σπίτια και υπομένοντας το θόρυβο της μάχης, σε αντίθεση με τη φύση τους. Και όταν έγινε η υποχώρηση αργά το απόγευμα, επειδή φοβήθηκαν οι ολιγαρχικοί μήπως οι δημοκρατικοί, αφού κάνουν επίθεση, καταλάβουν το ναύσταθμο με τον πρώτο αλαλαγμό και τους σκοτώσουν, έβαλαν φωτιά στα σπίτια, που ήταν γύρω στην αγορά, και στις «πολυκατοικίες», για να μην έχουν οι δημοκρατικοί δρόμο προσέγγισης, χωρίς να λογαριάζουν ούτε δικό τους ούτε ξένο σπίτι, ώστε και πολλά πράγματα εμπόρων κάηκαν εντελώς και η πόλη κινδύνεψε να καταστραφεί στο σύνολο της, αν φυσούσε άνεμος τη φωτιά με κατεύθυνση προς αυτήν (δηλ. την πόλη). Και αυτοί, αφού σταμάτησαν τη μάχη, καθώς και τα δύο στρατόπεδα απείχαν από πολεμικές ενέργειες, τη νύχτα βρίσκονταν σε επιφυλακή· και το κορινθιακό πλοίο, όταν είχαν επικρατήσει οι δημοκρατικοί, ανοιγόταν με προφυλάξεις στο ανοιχτό πέλαγος, και οι περισσότεροι από τους μισθοφόρους διαφεύγοντας την προσοχή πέρασαν στην απέναντι στεριά.
75 Την επόμενη μέρα ο Νικόστρατος, ο γιος του Διειτρέφη, στρατηγός των Αθηναίων, φτάνει από τη Ναύπακτο σε βοήθεια με δώδεκα πλοία και πεντακόσιους οπλίτες Μεσσηνίους· και διαπραγματευόταν ένα συμβιβασμό και τους πείθει να συμφωνήσουν μεταξύ τους να δικάσουν δέκα άντρες, τους πρωταίτιους, που δεν έμειναν πλέον εκεί, ενώ οι υπόλοιποι να παραμείνουν (στο νησί), αφού κάνουν συμφωνία μεταξύ τους και με τους Αθηναίους, υπό τον όρο να θεωρούν/έχουν τους ίδιους με τους Αθηναίους εχθρούς και φίλους. Και αυτός, αφού πέτυχε αυτά, σχεδίαζε να αποπλεύσει· οι αρχηγοί όμως των δημοκρατικών τον πείθουν να αφήσει πίσω σ' αυτούς πέντε πλοία από τα δικά του, για να αποθαρρυνθούν οι αντίπαλοι τους να κάνουν κίνημα, και (του υπόσχονται) ότι οι ίδιοι θα του στείλουν ισάριθμα πλοία, αφού τα επανδρώσουν με δικά τους πληρώματα. Και εκείνος συμφώνησε μαζί τους, αυτοί όμως στρατολογούσαν τους εχθρούς για τα πλοία. Εκείνοι όμως, επειδή φοβήθηκαν μήπως τους στείλουν στην Αθήνα, κατέφυγαν ως ικέτες στο ιερό των Διοσκούρων. Και ο Νικόστρατος προσπαθούσε να τους σηκώσει και να τους καθησυχάσει. Επειδή όμως δεν τους έπειθε, οι δημοκρατικοί, αφού οπλίστηκαν για το λόγο αυτόν, γιατί δηλ. κατά τη γνώμη τους αυτοί δεν είχαν κανέναν καλό σκοπό στο νου τους με τη δυσπιστία τους να μη θέλουν να αποπλεύσουν μαζί με το Νικόστρατο, πήραν από τα σπίτια αυτών τα όπλα τους και, αν δεν τους είχε εμποδίσει ο Νικόστρατος, θα σκότωναν μερικούς από αυτούς τους οποίους κατά τύχη συνάντησαν. Καθώς λοιπόν οι άλλοι (ολιγαρχικοί) έβλεπαν αυτά που γίνονταν, κατέφυγαν ως ικέτες στο ναό της Ήρας και συγκεντρώθηκαν (εκεί) όχι λιγότεροι από τετρακόσιους. Οι δημοκρατικοί τότε, επειδή φοβήθηκαν μήπως επιχειρήσουν κάποια πολιτική μεταβολή, τους σήκωσαν από εκεί, αφού τους έπεισαν, και τους μετέφεραν στο νησί απέναντι από το ναό της Ήρας, και εκεί έστελναν σ' αυτούς τα αναγκαία τρόφιμα.