Τίτλοι ειδήσεων

Παρατηρώντας τους τίτλους μιας εφημερίδας, ενός περιοδικού, μιας μπροσούρας ή ενός φυλλαδίου, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει μια λιτότητα, μια οικονομία στη χρήση των λέξεων του τίτλου. Πολλές φορές απουσιάζουν οι ονοματικοί προσδιορισμοί και τα «ρωμαλέα» επίθετα. Άλλες φορές παραλείπεται και το ίδιο το ρήματα, ειδικά αν είναι εύκολο να υπονοηθεί από τα συμφραζόμενα.

α) Όταν χρησιμοποιούνται ρήματα, τότε αυτά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων βρίσκονται στον ενεστώτα, στο τρίτο πρόσωπο ενικού ή πληθυντικού αριθμού και σε ενεργητική σύνταξη. Δεν είναι σπάνια και η χρήση παρελθοντικών (παρατατικός) ή μελλοντικών χρόνων (μέλλοντας), καθώς επίσης και η παθητική σύνταξη, όταν δεν είναι γνωστό από ποιον τελέστηκε η πράξη ή όταν δεν επιθυμούμε να το πούμε.

β) Τα σημεία στίξης που προτιμούνται είναι τα εισαγωγικά, τα αποσιωπητικά, το θαυμαστικό και το ερωτηματικό. Σπάνια, επίσης, είναι η χρήση της τελείας.

γ) Το ύφος ενός τίτλου ποικίλει ανάλογα με τη θεματολογία της είδησης. Μπορεί να είναι δραματικό, όταν τα γεγονότα της επικαιρότητας είναι τραγικά (φυσικές καταστροφές, πολύνεκρα δυστυχήματα κ.α.) ή χιουμοριστικό, όταν τα γεγονότα είναι αστεία και διασκεδαστικά.

δ) Η λειτουργία της γλώσσας μπορεί άλλοτε να είναι λογική και άλλοτε ποιητική ανάλογα με τις περιστάσεις. Οι σοβαρές πολιτικές ειδήσεις φέρουν τίτλους, στους οποίους η λειτουργία της γλώσσας είναι λογική. Αντίθετα, ένας πολύ μεγάλος αριθμός ειδήσεων προκρίνει τίτλους στους οποίους υπερισχύει η συγκινησιακή χρήση της γλώσσας με μεταφορές, παρομοιώσεις, ομοιοκαταληξίες ή παρηχήσεις.

ß