Τριτόκλιτα επίθετα

Adiectiva tertiae declinationis

Τα τριτόκλιτα επίθετα κλίνονται κατά τη Γʹ κλίση και στα τρία γένη. Η γενική ενικού τελειώνει σε -is και είναι κοινή για αρσενικό, θηλυκό και ουδέτερο.

Διακρίνονται σε τρικατάληκτα, δικατάληκτα και μονοκατάληκτα, ανάλογα με τις διαφορετικές μορφές της ονομαστικής ενικού.

«Μονοκατάληκτο» σημαίνει κοινή ονομαστική ενικού στα τρία γένη, όχι ότι όλες οι πτώσεις έχουν μία κατάληξη.

Οι πίνακες δίνονται χωρίς συστηματική σημείωση της ποσότητας των φωνηέντων. Οι τύποι της σχολικής κλίσης διακρίνονται από σπανιότερες παραλλαγές της γραμματείας.

1. Οι τρεις κατηγορίες

ΚατηγορίαΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτεροΓενική ενικού
Τρικατάληκτοcelerceleriscelereceleris
Τρικατάληκτοaceracrisacreacris
Δικατάληκτοfortisfortisfortefortis
Μονοκατάληκτοfelixfelixfelixfelicis
Μονοκατάληκτοingensingensingensingentis
Συγκριτικός, δικατάληκτοςfortiorfortiorfortiusfortioris

Τα acer, acris, acre και celer, celeris, celere δεν είναι δευτερόκλιτα, παρά την αρσενική ονομαστική σε -er. Τα pulcher, pulchra, pulchrum και liber, libera, liberum είναι δευτερόκλιτα.

2. Οι βασικές καταλήξεις

Στη συνηθισμένη κλίση των θετικών τριτόκλιτων επιθέτων κρατάμε:

  • Αφαιρετική ενικού -i.
  • Γενική πληθυντικού -ium.
  • Ονομαστική, αιτιατική και κλητική ουδετέρου πληθυντικού -ia.
ΠτώσηΑρσενικό / θηλυκό: ενικόςΟυδέτερο: ενικόςΑρσενικό / θηλυκό: πληθυντικόςΟυδέτερο: πληθυντικός
Ονομαστικήο λεξικός τύποςο λεξικός τύπος-es-ia
Γενική-is-is-ium-ium
Δοτική-i-i-ibus-ibus
Αιτιατική-emόπως η ονομαστική-es-ia
Κλητικήόπως η ονομαστικήόπως η ονομαστική-es-ia
Αφαιρετική-i-i-ibus-ibus

Στην αιτιατική πληθυντικού αρσενικού και θηλυκού απαντούν και τύποι σε -īs, π.χ. fortis αντί fortes. Δεν είναι γενική ενικού όταν η σύνταξη απαιτεί πληθυντικό.

Οι συγκριτικοί και ορισμένα μονοκατάληκτα εξαιρούνται από την τριάδα -i, -ium, -ia.

3. Τρικατάληκτα

celer, celeris, celere — γρήγορος

Ενικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήcelerceleriscelere
Γενικήceleriscelerisceleris
Δοτικήcelericelericeleri
Αιτιατικήceleremceleremcelere
Κλητικήcelerceleriscelere
Αφαιρετικήcelericelericeleri

Πληθυντικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήceleresceleresceleria
Γενικήceleriumceleriumcelerium
Δοτικήceleribusceleribusceleribus
Αιτιατικήceleresceleresceleria
Κλητικήceleresceleresceleria
Αφαιρετικήceleribusceleribusceleribus

Το e διατηρείται: celeris, celeri, όχι «celris». Ο πίνακας δίνει τη σχολική γενική πληθυντικού celerium.

Στο XLV απαντά celeriter, «γρήγορα»: είναι παράγωγο επίρρημα, όχι πτώση του επιθέτου.

acer, acris, acre — οξύς, σφοδρός

Ενικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήaceracrisacre
Γενικήacrisacrisacris
Δοτικήacriacriacri
Αιτιατικήacremacremacre
Κλητικήaceracrisacre
Αφαιρετικήacriacriacri

Πληθυντικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήacresacresacria
Γενικήacriumacriumacrium
Δοτικήacribusacribusacribus
Αιτιατικήacresacresacria
Κλητικήacresacresacria
Αφαιρετικήacribusacribusacribus

Η βάση είναι acr-. Στο ίδιο γενικό σχήμα ανήκουν τα:

ΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτεροΣημασία
alaceralacrisalacreζωηρός, πρόθυμος
equesterequestrisequestreιππικός
pedesterpedestrispedestreπεζικός
celebercelebriscelebreονομαστός
salubersalubrissalubreυγιεινός

Από αυτά απαντούν ιδιαίτερα χρήσιμα παραδείγματα στα κείμενα:

  • XIII: exercitum alacrem — αιτιατική ενικού αρσενικού.
  • XV: equestribus proeliis — αφαιρετική πληθυντικού ουδετέρου.

Το acer δεν συγχέεται με το δευτερόκλιτο acerbus, -a, -um. Στο XXVII, το acerbiora είναι συγκριτικός του acerbus, όχι του acer.

4. Δικατάληκτα

fortis, forte — δυνατός, γενναίος

Ενικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήfortisfortisforte
Γενικήfortisfortisfortis
Δοτικήfortifortiforti
Αιτιατικήfortemfortemforte
Κλητικήfortisfortisforte
Αφαιρετικήfortifortiforti

Πληθυντικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήfortesfortesfortia
Γενικήfortiumfortiumfortium
Δοτικήfortibusfortibusfortibus
Αιτιατικήfortesfortesfortia
Κλητικήfortesfortesfortia
Αφαιρετικήfortibusfortibusfortibus

Το ίδιο βασικό σχήμα ακολουθούν πολλά επίθετα των μαθημάτων:

ΕπίθετοΣημασίαΕνδεικτικός τύπος / μάθημα
similis, simileόμοιοςsimilem — XIV
nobilis, nobileευγενής, επιφανήςnobilissimi — XIX, υπερθετικός
gravis, graveβαρύς, σοβαρόςgraviter — XIX, επίρρημα
omnis, omneόλος, κάθεomnes — VII
communis, communeκοινόςcommune — XVII
militaris, militareστρατιωτικόςmilitaris — XV, XVII
liberalis, liberaleελευθέριος, αρμόδιος σε ελεύθερο άνθρωποliberales — XIII
turpis, turpeαισχρόςturpis — XV
tristis, tristeλυπημένοςtristis — XII
grandis, grandeμεγάλος, προχωρημένοςgrandi — XXVII
mitis, miteήπιοςmitia — XXVII
mollis, molleμαλακόςmollia — XXVII
mortalis, mortaleθνητόςmortale — XXII
immortalis, immortaleαθάνατοςimmortalium — XXII
utilis, utileχρήσιμοςutilia — XLVIII
stabilis, stabileσταθερόςstabilis — XLIV

Οι παραπομπές δηλώνουν συγκεκριμένους τύπους· ένας υπερθετικός ή ένα επίρρημα δεν είναι πτώση του θετικού επιθέτου.

omnis και communis

Τα omnis και communis δεν έχουν την ίδια σημασία:

  • omnes legatos, VII: όλους τους απεσταλμένους.
  • commune periculum, XVII: κοινό κίνδυνο.
  • communis utilitatis, XLVI: της κοινής ωφέλειας.

Το omnis δεν έχει συνήθη παραθετικά με τη σημασία «όλος». Δεν σχηματίζουμε μηχανικά «omnior» ή «omnissimus».

5. Μονοκατάληκτα

felix, felicis — ευτυχής

Ενικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήfelixfelixfelix
Γενικήfelicisfelicisfelicis
Δοτικήfelicifelicifelici
Αιτιατικήfelicemfelicemfelix
Κλητικήfelixfelixfelix
Αφαιρετικήfelicifelicifelici

Πληθυντικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήfelicesfelicesfelicia
Γενικήfeliciumfeliciumfelicium
Δοτικήfelicibusfelicibusfelicibus
Αιτιατικήfelicesfelicesfelicia
Κλητικήfelicesfelicesfelicia
Αφαιρετικήfelicibusfelicibusfelicibus

Στο XXXV, το felices viros περιέχει αιτιατική πληθυντικού αρσενικού.

Αντίστοιχη κλίση έχουν τα ferox, ferocis (άγριος), atrox, atrocis (σκληρός), audax, audacis (τολμηρός). Στα VIII και X εμφανίζεται το feroces.

ingens, ingentis — τεράστιος

Ενικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήingensingensingens
Γενικήingentisingentisingentis
Δοτικήingentiingentiingenti
Αιτιατικήingentemingentemingens
Κλητικήingensingensingens
Αφαιρετικήingentiingentiingenti

Πληθυντικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήingentesingentesingentia
Γενικήingentiumingentiumingentium
Δοτικήingentibusingentibusingentibus
Αιτιατικήingentesingentesingentia
Κλητικήingentesingentesingentia
Αφαιρετικήingentibusingentibusingentibus

Παραδείγματα:

  • X: bellum ingens — αιτιατική ενικού ουδετέρου.
  • XIV: ingentis magnitudinis — γενική ενικού θηλυκού.
  • XVII: ingenti magnitudine — αφαιρετική ενικού θηλυκού.
  • XXIII: ingentem navem — αιτιατική ενικού θηλυκού.

Στο ingens η ονομαστική είναι κοινή στα τρία γένη, αλλά η αιτιατική αρσενικού / θηλυκού ingentem διαφέρει από την ουδέτερη ingens.

Άλλα χρήσιμα μονοκατάληκτα των κειμένων είναι:

ΛήμμαΣημασίαΤύπος / μάθημα
iners, inertisαδρανήςiners — XV
impudens, impudentisαναιδήςimpudens — XXIV
sapiens, sapientisσοφόςsapiens — XXXIX, XLVI
par, parisίσος, όμοιοςparem — XXIX
inops, inopisστερημένος, χωρίς μέσαinopes — XLIV
praecox, praecocisπρώιμοςpraecocem — XXV

Το prudens, prudentis, παράδειγμα της σχολικής γραμματικής, κλίνεται κατά το σχήμα ingens. Στο XXVI όμως το prudentia είναι ουσιαστικό της Αʹ κλίσης· δεν είναι πτώση του επιθέτου.

6. Συγκριτικοί: -e, -um, -a

Οι συγκριτικοί σε -ior, -ius έχουν:

  • Αφαιρετική ενικού -e.
  • Γενική πληθυντικού -um.
  • Ουδέτερο πληθυντικού -a.

fortior, fortius — γενναιότερος

Ενικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήfortiorfortiorfortius
Γενικήfortiorisfortiorisfortioris
Δοτικήfortiorifortiorifortiori
Αιτιατικήfortioremfortioremfortius
Κλητικήfortiorfortiorfortius
Αφαιρετικήfortiorefortiorefortiore

Πληθυντικός

ΠτώσηΑρσενικόΘηλυκόΟυδέτερο
Ονομαστικήfortioresfortioresfortiora
Γενικήfortiorumfortiorumfortiorum
Δοτικήfortioribusfortioribusfortioribus
Αιτιατικήfortioresfortioresfortiora
Κλητικήfortioresfortioresfortiora
Αφαιρετικήfortioribusfortioribusfortioribus

Στο XXXI, fortior hoste περιέχει ονομαστική ενικού αρσενικού συγκριτικού και αφαιρετική συγκρίσεως.

Αντιπαραβολή θετικού και συγκριτικού

ΠτώσηΘετικόςΣυγκριτικός
Αφαιρετική ενικούfortifortiore
Γενική πληθυντικούfortiumfortiorum
Ουδέτερο πληθυντικούfortiafortiora

Ο τύπος fortissimus είναι υπερθετικός και κλίνεται ως δευτερόκλιτος: fortissimus, fortissima, fortissimum.

Στο XXVI, τα longiore, dignius είναι συγκριτικοί, ενώ τα anilis, matronalis, puellaris είναι θετικά δικατάληκτα επίθετα.

plures και complures

Εξαιρέσεις στη γενική πληθυντικού των συγκριτικών:

ΤύποςΟυδέτερο πληθυντικούΓενική πληθυντικού
plurespluraplurium
complurescompluracomplurium

Στο XXXIV, complures praedonum duces, το complures είναι ονομαστική πληθυντικού αρσενικού. Απαντά και ουδέτερο compluria στη γραμματεία· ο πίνακας διατηρεί τη σχολική μορφή complura.

Το ενικό plus έχει ιδιότυπη ουσιαστική χρήση και δεν παίρνει έναν πλήρη συνηθισμένο πίνακα σαν το fortior.

7. Εξαιρέσεις των μονοκατάληκτων

Αφαιρετική -e και γενική πληθυντικού -um

Η σχολική γραμματική ξεχωρίζει τα:

ΛήμμαΣημασίαΑφαιρετική ενικούΓενική πληθυντικού
compos, compotisκύριος του εαυτού του, εγκρατήςcompotecompotum
dives, divitisπλούσιοςdivitedivitum
particeps, participisμέτοχοςparticipeparticipum
pauper, pauperisφτωχόςpauperepauperum
princeps, principisπρώτος, ηγετικόςprincipeprincipum
superstes, superstitisεπιζώνsuperstitesuperstitum
vetus, veterisπαλαιόςvetereveterum

Δεν κατασκευάζουμε αυτομάτως ουδέτερους πληθυντικούς σε -ia για όλη την ομάδα. Βασικός εύχρηστος ουδέτερος πληθυντικός είναι το vetera· η σχολική γραμματική καταγράφει και το ditia του dives.

Στο XVI, το princeps και το principes χρησιμοποιούνται ως ουσιαστικά, «αρχηγός, αρχηγοί». Η γενική principum παραμένει ιδιαίτερα χρήσιμη.

Τα υπόλοιπα παραδείγματα της ομάδας δεν παρουσιάζονται όλα ως άμεσες εμφανίσεις στα 50 κείμενα. Για παράδειγμα, divitiae και paupertas είναι ουσιαστικά, όχι πτώσεις των dives και pauper.

inops και memor

ΛήμμαΑφαιρετική ενικούΓενική πληθυντικού
inops, inopisinopiinopum
memor, memorismemorimemorum

Τα δύο αυτά επίθετα συνδυάζουν -i στην αφαιρετική με -um στη γενική πληθυντικού.

Στο XLIV, inopes amicorum σημαίνει «στερημένοι από φίλους»· το amicorum είναι γενική ως συμπλήρωμα του επιθέτου.

Το memor παρατίθεται ως εξαίρεση της γραμματικής. Στο XL το meminero είναι ρήμα, όχι πτώση του memor.

8. Μετοχές σε -ns και αφαιρετική -e / -i

Οι μετοχές ενεστώτα σε -ns, -ntis ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό το μονοκατάληκτο σχήμα, αλλά η αφαιρετική ενικού εξαρτάται από τη χρήση:

  • Με σαφή μετοχική / ρηματική λειτουργία, ιδιαίτερα στην αφαιρετική απόλυτη, συνήθως -e: imperante.
  • Με επιθετική λειτουργία, συνήθως -i.

Δεν επιβάλλουμε επομένως το -i σε κάθε μετοχικό τύπο.

ΜάθημαΤύποςΑναγνώριση
XXdiscurrensμετοχή ενεστώτα, ονομαστική ενικού αρσενικού
XXlatentemμετοχή ενεστώτα, αιτιατική ενικού αρσενικού
XXIabsensτύπος του absens, absentis, ονομαστική ενικού αρσενικού
XXIIpraesentes fructuspraesentes: επιθετική χρήση, αιτιατική πληθυντικού αρσενικού
XXXIIhomines excellentesexcellentes: αιτιατική πληθυντικού αρσενικού

Η κοινή κλίση δεν καταργεί τη διάκριση μεταξύ λεξικού επιθέτου, μετοχής και ουσιαστικοποιημένου τύπου.

9. Παραθετικά που χρειάζονται προσοχή

Τρικατάληκτα σε -er

ΘετικόςΣυγκριτικόςΥπερθετικός
celercelerior, celeriuscelerrimus
aceracrior, acriusacerrimus
alaceralacrior, alacriusalacerrimus

Ο υπερθετικός σε -errimus κλίνεται ως δευτερόκλιτος.

Τα έξι σε -lis με υπερθετικό -llimus

ΘετικόςΣυγκριτικόςΥπερθετικός
facilisfaciliorfacillimus
difficilisdifficiliordifficillimus
similissimiliorsimillimus
dissimilisdissimiliordissimillimus
gracilisgraciliorgracillimus
humilishumiliorhumillimus

Οι συγκριτικοί του πίνακα δίνονται στο αρσενικό / θηλυκό· το ουδέτερο τελειώνει σε -ius.

Ο κανόνας δεν επεκτείνεται σε κάθε επίθετο που τελειώνει σε -lis. Για παράδειγμα, nobilis → nobilior → nobilissimus· στο XIX απαντά nobilissimi generis.

Άλλα χρήσιμα παραδείγματα

ΘετικόςΣυγκριτικόςΥπερθετικός
fortisfortiorfortissimus
gravisgraviorgravissimus
feroxferociorferocissimus
felixfeliciorfelicissimus
sapienssapientiorsapientissimus
prudensprudentiorprudentissimus
vetusvetustior, από το vetustusveterrimus

Στο XXXVII το ferociores είναι συγκριτικός του ferox. Το vetustior συσχετίζεται σχολικά με το vetus, αλλά σχηματίζεται από το vetustus.

Επίθετα σχέσης, όπως militaris, δεν παίρνουν μηχανικά παραθετικά. Σε κάθε περίπτωση ελέγχουμε το λήμμα και τη σημασία του.

10. Επίθετα και ουσιαστικοποιημένοι τύποι

sapiens και sapientium

  • XXXIX: sapiens — ουσιαστικοποιημένο, «ο σοφός».
  • XXXII: sapientium voces — γενική πληθυντικού, «οι φωνές των σοφών».

Ο τύπος sapientium διατηρεί τη γενική σε -ium. Δεν θεωρούμε ότι κάθε ουσιαστικοποιημένο επίθετο μετατρέπεται σε κανονικό συμφωνόληκτο με γενική -um.

maiores, familiares, mortales

Οι τύποι τριτόκλιτων επιθέτων μπορεί να δηλώνουν πρόσωπα χωρίς ρητό ουσιαστικό. Η μορφολογική κλίση παραμένει επιθετική, ενώ η συντακτική λειτουργία είναι ονοματική.

Στο XVII, cum familiaribus suis, το familiaribus δηλώνει οικείους· είναι αφαιρετική πληθυντικού μετά το cum.

11. Χαρακτηριστικοί τύποι των κειμένων

ΜάθημαΤύποςΛήμμαΑναγνώριση
VIIIferocesferox, ferocisαιτιατική πληθυντικού αρσενικού με apros
Xingensingens, ingentisαιτιατική ενικού ουδετέρου με bellum
XIIIalacremalacer, alacris, alacreαιτιατική ενικού αρσενικού με exercitum
XIIIliberalesliberalis, liberaleονομαστική πληθυντικού θηλυκού με artes
XIVsimilemsimilis, simileαιτιατική ενικού αρσενικού με hominem
XVequestribusequester, equestris, equestreαφαιρετική πληθυντικού ουδετέρου με proeliis
XVturpis et inersturpis / inersονομαστική ενικού θηλυκού με res
XVIIincredibiliincredibilis, incredibileαφαιρετική ενικού θηλυκού με virtute
XIXnobilissiminobilis, nobileυπερθετικός, γενική ενικού ουδετέρου με generis
XXIVimpudensimpudens, impudentisονομαστική ενικού αρσενικού με homo
XXVpraecocempraecox, praecocisαιτιατική ενικού θηλυκού με ficum
XXVIIgrandigrandis, grandeαφαιρετική ενικού θηλυκού με aetate
XXVIImitia / molliamitis / mollisονομαστική πληθυντικού ουδετέρου
XXXIfortiorfortis, forteσυγκριτικός, ονομαστική ενικού αρσενικού
XXXIVcomplurescomplures, compluraονομαστική πληθυντικού αρσενικού με duces
XXXVfelicesfelix, felicisαιτιατική πληθυντικού αρσενικού με viros
XLIVinopesinops, inopisονομαστική πληθυντικού αρσενικού
XLVIIIutiliautilis, utileονομαστική πληθυντικού ουδετέρου

12. Συχνά λάθη

  1. acer και acerbus: διαφορετικά λήμματα και διαφορετικές κλίσεις.
  2. -er δεν σημαίνει πάντα δευτερόκλιτο: pulcher αλλά alacer.
  3. Μονοκατάληκτο δεν σημαίνει άκλιτο: felix → felicis → felicem.
  4. Ουδέτερο αιτιατικής ενικού: bellum ingens, όχι «ingentem».
  5. Θετικός / συγκριτικός: forti, fortium, fortia αλλά fortiore, fortiorum, fortiora.
  6. Εξαιρέσεις: inopum, όχι «inopium»· principum, όχι «principium» ως γενική του princeps.
  7. Συμφωνία: equestribus proeliis είναι ουδέτερο, παρότι η κατάληξη -ibus είναι κοινή στα τρία γένη.
  8. Παράγωγες λέξεις: prudentia είναι ουσιαστικό, celeriter επίρρημα, meminero ρήμα.

Πηγές