Χρονιές που τέθηκαν τα κείμενα στις Πανελλήνιες εξετάσεις

Θέματα Λατινικών Πανελληνίων Εξετάσεων Β' Λυκείου

Απαντήσεις

1999 (Ημερήσια)

Μετάφραση: Εκείνος απάντησε πως ήταν ο Πλούτωνας. Τότε τρόμος συντάραξε τον Κάσσιο και τον ξύπνησε. Ο Κάσσιος φώναξε τους δούλους του και τους ρώτησε γι΄ αυτόν τον άνθρωπο. Εκείνοι (όμως) δεν είχαν δει κανέναν. Ο Κάσσιος ξανακοιμήθηκε και ονειρεύτηκε την ίδια μορφή. Λίγες μέρες αργότερα τα ίδια τα πράγματα επιβεβαίωσαν την αξιοπιστία του ονείρου. Ο Οκταβιανός δηλαδή του επέβαλε την ποινή του θανάτου.

(…)

Όταν η χώρα του κάνει πόλεμο, εκλέγουν άρχοντες με εξουσία ζωής και θανάτου. Στις ιππομαχίες συχνά πηδάνε από τα άλογά τους και πολεμάνε πεζοί. Η χρήση της σέλας θεωρείται ντροπή και μαλθακότητα. Δεν επιτρέπουν στους εμπόρους να φέρουν κρασί στη χώρα τους, γιατί εξαιτίας του, όπως πιστεύουν, οι άνδρες γίνονται μαλθακοί και εκθηλύνονται.

1.α. Κλητική: homo, fides, somnium, caput, bellum, usus

1.β. Γενική: paucorum dierum, eiusdem speciei, equestrium proeliorum, rei turpis

2.α. α΄ ενικό: do, gero, adficio, video

β΄ ενικό: das, geris, adficis, vides

2.β. 1.γ., 2.ε., 3.β.

3. eos: είναι αντικείμενο στο interrogavit illi: είναι υποκείμενο στο viderant somno (στίχος 4): είναι έμμεσο αντικείμενο στο dedit equestribus: είναι επιθετικός προσδιορισμός στο proeliis ephippiorum: είναι γενική αντικειμενική στο usus

4. α. respondit: ρήμα, ille: υποκείμενο του ρήματος, esse: ειδικό

απαρέμφατο αντικείμενο στο ρήμα, se: υποκείμενο του ειδικού απαρεμφάτου esse (ταυτοπροσωπία και άμεση αυτοπάθεια), Orcum: κατηγορούμενο στο se. β. (non) sinunt : ρήμα (εννοείται το υποκείμενο Germani), importari: τελικό απαρέμφατο αντικείμενο στο ρήμα, vinum: υποκείμενο του απαρεμφάτου importari (ετεροπροσωπία), a mercatoribus: εμπρόθετη αφαιρετική του ποιητικού αιτίου στο παθητικό απαρέμφατο importari, ad se: εμπρόθετος της κατεύθυνσης σε πρόσωπο στο importari (έμμεση αυτοπάθεια).

5.α. Οι ομοιότητες της λατινικής με την ελληνική γλώσσα οφείλονται: 1. στην κοινή καταγωγή από την Ινδοευρωπαϊκή (π.χ. duo - δύο, fero - φέρω, pater - πατήρ), 2. στα πολιτιστικά και γλωσσικά δάνεια του ελληνικού αποικισμού στην κεντρική και Κάτω Ιταλία, από τη Νεάπολη και την Κύμη μέχρι τη Σικελία, 3. στην κατάκτηση της ελληνικής Ανατολής από τους Ρωμαίους. [Εισαγωγή, σελ 9, Η λατινική γλώσσα, 2η παράγραφος: «Οι ομοιότητες … από τους Ρωμαίους.»]

5.β. «Γενέθλιος» χρονολογία της ρωμαϊκής λογοτεχνίας θεωρείται το έτος 240 π.Χ.. [Εισαγωγή, σελ 10, Η γένεση της ρωμαϊκής λογοτεχνίας.] Οι εποχές της ρωμαϊκής λογοτεχνίας, με βάση ιστορικά κριτήρια, είναι η δημοκρατική, η αυγούστεια και η αυτοκρατορική. [Εισαγωγή, σελ 11, Εποχές της ρωμαϊκής λογοτεχνίας.]

 

Χρονιές που τέθηκαν τα κείμενα στις Πανελλήνιες εξετάσεις