Η «Φαίδρα» είναι το τελευταίο κείμενο της συλλογής «Τέταρτη Διάσταση», η οποία απαρτίζεται από δεκαεφτά κείμενα, τα δέκα εκ των οποίων αναφέρονται σε πρόσωπα από τον χώρο της αρχαίας τραγωδίας. Ο ποιητής με προσωπεία, σύγχρονα ή μυθολογικά, επιχειρεί καταβυθίσεις στο σκοτεινό πηγάδι της ψυχής και του υποσυνείδητου. Με αφετηρία τον αρχαίο μύθο της Φαίδρας, που ερωτεύεται τον Ιππόλυτο, γιο του συζύγου της Θησέα, ο Ρίτσος πλάθει με θαυμαστή ενάργεια και δύναμη ένα γυναικείο πλάσμα αχρονικό και σύγχρονο και απολύτως γήινο, περιγράφοντας το αδιέξοδο του σαρκικού πάθους μιας γυναίκας προς έναν πολύ νεότερό της άντρα.
